bulanık

bazen aklımı kurcalayan şeyler olduğunda, sorup öğrenmektense, kestirip atıyorum. kolayı seçiyorum, üşendiğimden. insanları kaybediyorum böylece. ama belki de en iyisi  yalnızlıktır. sorularıma kısa cevap verildiğinde, özellikle de sevgilim verdiğinde, neden sadece tek kelimelik baştan savma cevap verdiğini sormak yerine, kendimi çekiyorum, ondan soğuyorum bi şekilde.. pfff